• Wartość domyślna - tekst wprowadzany domyślnie do wszelkich pól, które nie mogą pozostać puste.

• Dwuklik obiektu uruchamia okno - ustawienie sposobu zachowania się aplikacji po dwukrotnym kliknięciu na wybranym obiekcie (zestawie, użytkowniku itp.) zarówno w drzewiastych menedżerach jak i na dowolnych zestawieniach lub raportach, które obsługują dwuklik. Można wybrać jako domyślne działanie uruchomienie okna Właściwości dla obiektu lub otwarcie jego Raportu szczegółowego.

• Weryfikacja unikalności wartości identyfikujących - kontrolki właściwości obiektu mogą sprawdzać wartości identyfikujące dla pól: ID, Numer ewidencyjny i Kod kreskowy prezentując odpowiednią ikonkę wskazującą na wynik tej weryfikacji. Można ustalić zakres sprawdzania unikalności lub całkowicie go wyłączyć. Obręb kolekcji obiektu oznacza, że np. dla identyfikatora Zestawu (ID, Numer ewidencyjny, Kod kreskowy) program będzie sprawdzał unikalność analizując inne identyfikatory tylko w bazie Zestawów. Przy tym ustawieniu możliwe są takie same numery identyfikacyjne dla różnych typów obiektów.

• Precyzuj podpowiedzi w oknie właściwości - kontrolki właściwości obiektu wyposażone są w funkcje rozwijania listy podpowiedzi z wartościami istniejącymi w bazie i pobieranymi dynamicznie (nie trzeba tworzyć żadnych słowników). Listę podpowiedzi można wyświetlić za pomocą kliknięcia myszką lub skrótu ALT+strzałka w dół. Włączając tą opcję aplikacja będzie dodatkowo odfiltrowywała podpowiedzi biorąc pod uwagę dane już wprowadzone w obiekcie np. lista producentów dla urządzenia o kategorii Drukarka będzie wypełniona tylko producentami drukarek itd.

• Data dokumentu jest datą utworzenia obiektu - opcja ta dotyczy tworzenia loga utworzenia obiektu, który może wskazywać na aktualną datę lub datę dokumentu zakupu (według preferencji Użytkownika aplikacji).

• Pytaj przed zamknięciem aplikacji - włączenie lub wyłączenie potwierdzania przed zamknięciem programu.

• System bazodanowy - Ewida Standard umożliwia przechowywanie danych w dwóch trybach bazy: Domyślnym plikowym oraz Microsoft SQL. Zalecanym miejscem przechowywania danych jest MSSQL. Może to być dowolny typ serwera (bezpłatny lub komercyjny) od wersji 2005.

• Tryb pracy aplikacji - są dwa typy pracy aplikacji: jednostanowiskowy i sieciowy. Ten drugi tryb należy włączyć zawsze gdy z bazy danych korzysta kilka stacji z Ewida Standard. Dzięki włączeniu trybu sieciowego program m.in. zabezpiecza równoczesny zapis rekordów, częściej odświeża dane oraz rezerwuje generowane numery identyfikacyjne.

• Authentication, UserID i Password - kontrolki odpowiadające za poprawne logowanie zgodnie z ustawieniami wybranego serwera Microsoft SQL.

• Server - ścieżka do serwera Microsoft SQL (bezpłatnego lub komercyjnego, od wersji 2005).
Należy wprowadzić ją w formacie: Hostname \ Nazwa instancji SQL

• Database - docelowa, dowolna nazwa bazy danych.

Można tworzyć wiele ewidencji na dowolnej ilości serwerów Microsoft SQL i bardzo elastycznie się pomiędzy nimi przełączać. Przy każdym połączeniu do nowego źródła danym aplikacja zawsze proponuje migrację aktualnie wyświetlanych danych - należy zachować ostrożność by nie nadpisać przypadkowo jakiejś bazy. UWAGA: Wybranie opcji migracji danych przy pustej bazie zostanie odebrane przez program jako polecenie wyczyszczenia danych na podłączanej bazie. W przypadku dostępu sieciowego ważne jest by Użytkownicy mniej zaawansowani zostali pozbawieni praw migracji danych.
Można to zrobić za pomocą opcji Ustawienia > Uprawnienia użytkowników »

Zobacz rozdział Baza danych »

• Limit równocześnie pracujących wątków - odpowiada ilości wątków jednocześnie skanujących komputery. W przypadku sieci bardzo obciążonych zaleca się zmniejszenie ilości wątków, by dodatkowo nie przeciążać sieci.

• Timeout dla zapytań WMI i Rejestru (sekundy) - w przypadku skanowania komputerów, do których dostęp sieciowy jest utrudniony ze względu na obciążenie sieci, bądź jej mniejszą drożność, można zwiększyć timeout zapytań. Należy pamiętać, że niektóre skanowane klasy WMI (np.Win32_Product - domyślnie wyłączona) mają bardzo wydłużony czas dostępu nawet na komputerach lokalnych i w przypadku skanowania takich klas zdalnie wydłużenie timeoutu jest właściwe.

• Skanowanie - można wybrać zakres audytu (jego głównych sekcji) zgodnie z własnymi preferencjami.

• Proces rozpoznania - to działanie wykonywane automatycznie po zakończeniu procedury skanowania, odpowiada za poprawne wygenerowanie obiektów (zestawu, urządzenia, oprogramowania) na podstawie wykrytych (źródłowych) obiektów WMI, rejestru i plików. Edytując dowolny model skanowania można bardzo dokładnie ustawić proces jego rozpoznania.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Ewida Audit nie narzuca i nie ukrywa żadnych obiektów audytu. Każdy z audytowanych elementów opisany jest w formie modelu skanowania, gdzie Użytkownik może wybrać klasę WMI, pobierane wartości oraz plan rozpoznania (wprowadzenia danych źródłowych do obiektów zestawu, urządzenia i oprogramowania) zgodnie z własnymi preferencjami. Ten mechanizm umożliwia bardzo dużą elastyczność audytu.

W opisie okna edycji modelu skanowania WMI (patrz temat poniżej) przedstawiony jest sposób stworzenia własnego modelu skanowania.

Przycisk Reset przywraca domyślny zestaw modeli skanowania.

UWAGA : Aby skanowanie WMI mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Okno pozwala na bardzo dokładną konfigurację audytowanego obiektu WMI. Wymagane jest podanie nazwy modelu skanowania, klasy WMI oraz właściwości identyfikującej. Właściwość identyfikująca ma za zadanie zwrócić wartość niepowtarzalną dla danego obiektu, która odpowiedzialna jest za brak dublowania obiektów oraz za prawidłowe powiązanie obiektu audytu z obiektem ewidencji w schemacie eksportu do ewidencji. Właściwością identyfikującą może być Name, Caption, DeviceID czy SerialNumber (w zależności od obiektu).

• Pobierane właściwości - aby przyspieszyć i zmniejszyć obciążenie w sieci podczas zdalnego audytu (DCOM), najlepiej jest dokładnie wybrać tylko interesujące nas właściwości obiektów skanowanych, które będą pobierane. Można to dokładnie sprawdzić testując daną klasę za pomocą przycisku Test.

• Plan rozpoznania - należy podać preferowane połączenie pobieranych danych z WMI z właściwościami tworzonego urządzenia lub oprogramowania (typ rozpoznawanego obiektu ustawiany jest w górnej części kontrolki, w opcji Rozpoznawaj jako obiekt). Wprowadzając wartość nie będącą nazwą pobieranej właściwości WMI, aplikacja potraktuje ją jako stałą tekstową. Można więc do pola np.: Kategoria wprowadzić wartość "Stacja PC", co spowoduje pojawienie się tej wartości w każdym nowo rozpoznanym (utworzonym na podstawie skanowania) zestawie komputerowym. Dzięki planowi rozpoznania Użytkownik aplikacji otrzymuje obiekty końcowe (zestaw komputerowy, urządzenia i oprogramowanie) ściśle wg. własnych preferencji.

PRZYKŁAD :
Tworzenie własnego modelu WMI - lista uruchomionych usług na audytowanym komputerze

1.) Z poziomu Ustawienia > Audyt > Skanowanie : WMI - wybieramy przycisk NOWY
2.) W oknie widzianym powyżej wprowadzamy (bez cudzysłowów) :
a.) Nazwa - " Uruchomione usługi " lub dowolnie inna nazwa wg preferencji
b.) Klasa WMI - " Win32_Service "
c.) Rozpoznawaj jako obiekt - " (nie rozpoznawaj)"
d.) Właściwości identyfikująca - "Caption"
e.) Dodatkowy string kwerendy - "Where started=true"
3.) Aby wybrać pobierane właściwości najlepiej gdy teraz zostanie wciśnięty przycisk TEST i sprawdzimy jaka właściwość odpowiada za żądaną przez nas wartość. Można także zostawić pobieranie wszystkich właściwości (choć jak wcześniej pisano nie jest to działanie zbyt ergonomiczne, ale tu dla przykładu może zostać).

I to koniec. Po wciśnięciu OK i zatwierdzeniu całego okna Ustawienia, po następnym skanowaniu można kliknąć prawym przyciskiem na wybranym hoście i z menu kontekstowego: Pokaż wykryte (żródłowe)>WMI>Uruchomione usługi wyświetlić listę uruchomionych usług na audytowanym komputerze.

UWAGA : Aby skanowanie WMI mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Lista modeli skanowania rejestru jest zbudowana analogicznie do listy modeli WMI (patrz temat powyżej). I tak jak tam i tutaj Użytkownik może tworzyć własne modele audytowanych obiektów, z tą różnicą, że zamiast opierać się na WMI, tu konfigurowane są ścieżki, właściwości i wartości kluczy Rejestru Windows.

Zobacz ustawienia Skanowanie : WMI »

Przycisk Reset przywraca domyślny zestaw modeli skanowania.

UWAGA : Aby skanowanie rejestru mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Kontrolka zbudowana analogicznie jak obsługa modelu skanowania WMI (opisana wraz z przykładem tworzenia nowego modelu powyżej). Pole Klasa WMI zastępuje tu pole Ścieżka rejestru, a pole Dodatkowy string kwerendy - Tryb pobierania właściwości, który decyduje o sposobie czytania danych z klucza rejestru.

Zobacz tworzenie modelu skanowania WMI »

UWAGA : Aby skanowanie rejestru mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Szczegółowy audyt komputera może także opierać się o analizę przeskanowanych plików. Na tej kontrolce można dokładnie skonfigurować skanowane pliki, ich typy (ustawiane wg preferencji Użytkownika) i rozszerzenia.

Przykładowo można tutaj dodać do skanowania pliki mp3 wprowadzając do najniżej położonych na tej kontrolce pól rozszerzenie mp3 i jako typ podając np. Muzyka. Następnie należy nacisnąć przycisk +, po naciśnięciu którego nowo dodane rozszerzenie wraz z typem pliku znajdą się na środkowej liście Skanowane typy plików. Po zakończonym audycie komputera można kliknąć prawym przyciskiem na wybranym hoście i z menu kontekstowego: Pokaż wykryte (żródłowe)>Pliki>Muzyka wyświetlić listę znalezionych plików mp3 na audytowanym komputerze.

Zakładka Pomijane katalogi - umożliwia dodanie katalogów, które nie powinny być skanowane.

Zakładka Pobierane właściwości i filtr plików - umożliwia dokładny wybór, które z właściwości plików mają być pobierane (aby zmniejszyć ilość danych i przyspieszyć proces zaleca się gromadzenie jak najmniejszej ilości danych o plikach). Dzięki filtrowi można ograniczyć skanowanie np. tylko do plików używanych w tym miesiącu [LastAccessTime jest równe (aktualny miesiąc)] lub wg dowolnie innych warunków.

UWAGA : Aby skanowanie plików mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne » a w przypadku skanowania zdalnego DCOM udostępnienie skanowanych katalogów na czas audytu.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Kontrolka umożliwia wybór skanowanych i analizowanych alertów w procesie audytu. Część alertów jest z poziomu skanowania inne są generowane na poziomie rozpoznania (analiza kluczy produktów i kluczy licencji).

Alerty dotyczące Antywirusa wymagają od oprogramowania antywirusowego obsługi WMI, więc nie wszystkie programy antywirusowe mogą być w ten sposób badane (wszystko zależy od producenta oprogramowania antywirusowego).

Część alertów może być także niewykrywalne przez stare wersje Windows bądź brak zainstalowanych aktualnych service packów.

UWAGA : Aby skanowanie alertów mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Cześć alertów można dostosować w odpowiadającym ich możliwością zakresie. Podpowiedź dotycząca formatu danych wprowadzanych do pola szczegóły znajduje się zawsze w prawym dolnym rogu okna konfiguracji o ile dostosowanie danego alertu jest obsługiwane.

Zobacz listę skanowanych alertów »

UWAGA : Aby skanowanie alertów mogło się w ogóle wykonać potrzebne jest także włączenie go wewnątrz zakładki ustawień programu: Ustawienia > Audyt > Ogólne »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Proces autodopasowania licencji w audycie służy automatycznemu połączeniu faktycznie posiadanej licencji (wprowadzonej manualnie do programu) z wykrytym oprogramowaniem. Ewida Audit w żaden sposób nie domniema posiadania licencji na podstawie wykrywanych produktów, gdyż takie działanie mogło by wprowadzać nieświadomego Użytkownika w błąd, dając złudne przekonanie o legalności posiadanego oprogramowania.

Aby mechanizm autodopasowania licencji zadziałał posiadane licencje - zgodne ze wszelkimi wymogami poszczególnych producentów oprogramowania (faktura VAT, certyfikaty licencji, oryginalne nośniki, naklejki z hologramami itp.) należy manualnie wprowadzić do Ewida Audit i połączyć z hostami, na których są używane.

Można wybrać kolor rekordu oprogramowania, gdy brak licencji a jest ona wymagana. Dzięki temu oprogramowanie takie będzie widoczne dla Użytkownika na każdym etapie pracy z danymi (w kreatorach, oknach wyboru, na zestawieniach).

Porównywane właściwości obiektów Licencja i Oprogramowanie - aby dopasować posiadane licencje w procesie audytu (przydzielone do audytowanych hostów) aplikacja musi przeanalizować ich dane identyfikacyjne. Podstawowym aspektem dopasowania jest Nazwa licencji i rozpoznanego programu. Można także do analizy włączyć pozostałe pola, gdy mechanizm dopasowania może mieć niejednoznaczne wyniki działania.

Uwzględniaj tylko 100% dopasowania - opcja ta powoduje, że analiza jest przeprowadzana wprost, bez żadnych mechanizmów próbkowania nazw licencji i programu.

UWAGA: Mechanizm autodopasowania licencji jest rozwiązaniem ułatwiającym procedurę audytu legalności oprogramowania, ale nie jest obowiązkowy. Audyt legalności oprogramowania można również wykonać manualnie przydzielając posiadane licencje na oprogramowanie do rozpoznanych aplikacji, po zakończonym skanowaniu komputerów.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Weryfikacja oprogramowania - audyt oprogramowania może być przeprowadzony na podstawie wykrywania zainstalowanych aplikacji za pomocą skanowania WMI, rejestru a także plików. W związku z tym, że to samo oprogramowanie może być wykryte przez wszystkie wyżej wymienione źródła skanowania, trzeba użyć metody weryfikacji rozpoznawanego oprogramowania. Należy pamiętać, że w każdym ze źródeł pobrane dane tego samego programu mogą się nieznacznie różnić, co może mieć wpływ na zdublowane wyniki rozpoznania. Podstawowym elementem weryfikacji jest nazwa programu, dodatkowym jego wersja, którą można porównywać bezpośrednio lub próbować dopasowywać.

Metoda uzupełniania informacji o programie powoduje, że aplikacja stara się pozyskać wszelkie możliwe dane o rozpoznawanym oprogramowaniu ze wszystkich źródeł jej wykrycia.

Pakiety oprogramowania - mechanizm pakietów pozwala na tworzenie w procesie rozpoznania (na podstawie definicji oprogramowania) pojedynczego programu (np.Microsoft Office 2003), zamiast zwracania wszystkich jego programów składowych osobno (np. Word 2003, Excel 2003 itp.). Użytkownik może tworzyć własne pakiety oprogramowania korzystając z mechanizmu Definicji oprogramowania »

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Autoryzacja zdalna jest wymagana do zdalnych połączeń DCOM (bezagentowe połączenie zdalne). Każdy zdalnie audytowany host musi mieć poprawnie skonfigurowany dostępowy login i hasło administratora. Konfigurując pulę autoryzacji zdalnej należy zacząć od wyboru dowolnej nazwy dla danej autoryzacji (pierwsza od góry kontrolka wyboru), następnie wprowadzić dane do grupy Konta logowania z użyciem podanego tam formatu.

UWAGA: Nieprawidłowo skonfigurowana autoryzacja zdalna spowoduje błąd z informacją "Access denied", co uniemożliwi wykonanie audytu do czasu prawidłowej konfiguracji loginu i hasła administratora.

Autoryzacja domyślna - opcja ta umożliwia wybór jednej ze skonfigurowanych autoryzacji (login i hasło administratora) jako domyślnej, co spowoduje stosowanie jej do wszystkich nowo dodawanych hostów.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Ewida Audit jest dystrybuowana z obszerną bazą definicji oprogramowania. Mechanizm definicji oprogramowania ma za zadanie uporządkować i sformatować wykrywane w procesie audytu aplikacje. Rozwiązanie to jest bardzo elastyczne i umożliwia Użytkownikowi aplikacji łatwe i automatyczne tworzenie własnych definicji.

Górna część kontrolki odpowiada za listę definicji oprogramowania, dolna za listę powiązanych z wybranym oprogramowaniem plików skojarzonych. Etykieta Znane produkty  wyświetla dane liczbowe w formacie ilość definicji wbudowanych / ilość definicji utworzonych przez samego Użytkownika .

Za pomocą widocznego nad listą oprogramowania toolbara można definicje tworzyć, edytować, łączyć w pakiety, ustawiać czy dane programy mają być rozpoznawane (czyli zwracane na liście wyników audytu), czy wymagają licencji itd.

Dolna lista wyświetla powiązane definicje plików z zaznaczonym na górnej liście oprogramowaniem. Etykieta Znane pliki wyświetla dane liczbowe w formacie ilość definicji plików wbudowanych / ilość definicji plików utworzonych przez samego Użytkownika.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Okno edycji definicji oprogramowania umożliwia wprowadzenie danych oprogramowania, które będą wykorzystane w procesie rozpoznania aplikacji (utworzenie obiektu Program na podstawie danych ze skanowania). Licencja wymagana określa czy dany program powinien być traktowany jako poprawnie licencjonowany (nie wymagający przypisanej licencji) gdy brak jest powiązanej z nim licencji. Opcja Rozpoznawaj umożliwia włączenie bądź wyłączenie danego oprogramowania z procesu rozpoznawania co spowoduje, że mimo iż dany program pojawi się w danych skanowania (źródłowych) nie będzie na tej podstawie utworzony obiekt Program w rezultacie audytu. Opcję tą najlepiej wykorzystać do wyłączania z rozpoznania aplikacji np. będących dołączonymi do sterowników niewielkich programów prezentacyjnych.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Okno przydzielania wybranej definicji oprogramowania do pakietu umożliwia wykonanie tej czynności zarówno do pakietu już istniejącego lub do nowo utworzonego. Definicje oprogramowania można przydzielać do wielu pakietów jednocześnie.

Aby dodać definicję do pakietu już istniejącego należy wybrać ten pakiet z rozwijanej listy wyboru i nacisnąć przycisk znajdujący się po jej prawej stronie. Nazwa wybranego pakietu pojawi się na liście przydzielonych pakietów.

Aby dodać definicję do własnego, nowo utworzonego pakietu należy wybrać przycisk Przydziel do nowego pakietu (utwórz) i wypełnić wymagane dane nowego pakietu. Po zatwierdzeniu pakiet ten pojawi się na liście przydzielonych pakietów.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Aby wykorzystać mechanizm automatycznego generowania definicji oprogramowania, proces audytu musi uwzględniać skanowanie plików.

Zobacz ogólne ustawienia audytu »

Generowanie definicji oprogramowania jest procesem automatycznym i jak każdy taki proces może zwracać wyniki inne od oczekiwań Użytkownika, dlatego zaleca się sprawdzenie listy propozycji nowych definicji oprogramowania przed ich wprowadzeniem do bazy definicji. Można skorzystać z mechanizmu hurtowej zmiany danych w kontrolkach z grupy Edytuj pola zaznaczonych rekordów. Zmiany zostaną wprowadzone po naciśnięciu przycisku Zastosuj i tylko do zaznaczonych na liście definicji. Przed zatwierdzeniem nowych definicji (przycisk OK) należy pamiętać by najpierw zaznaczyć je na liście. Kliknięcie myszką w pole znajdujące się w lewym górnym rogu listy (pierwsze od lewej) spowoduje zaznaczenie wszystkich rekordów listy.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Kontrolka umożliwia wszystkim Użytkownikom wsparcie procesu tworzenia i edycji wbudowanej bazy definicji oprogramowania o własne definicje. Proces wysyłania jest anonimowy i szybki, nie korzysta z poczty Użytkownika (korzysta z naszego konta Gmail), używa SMTP Gmaila i działa w tle. Definicje oprogramowania nie zawierają żadnych danych Użytkownika.

Aby dowiedzieć się więcej o procesie audytu przeczytaj także rozdział: Audyt »

Zadaniem Opisu obiektu jest przystosowanie wyświetlania jednowierszowych informacji o obiektach ściśle wg preferencji Użytkownika. Ustawienie to jest bardzo istotne, gdyż aplikacja wykorzystuje ten mechanizm bardzo często w wielu miejscach.

Aplikacja sięga po opis obiektu gdy tworzy listy obiektów (np. okna wyboru, kontrolki kreatorów, drukowane protokoły), gdy tworzy ostatnie węzły symbolizujące obiekty w menedżerach drzewiastych (Menedżer Obiektów, Menedżer Sieci, Menedżer Audytu), gdy tworzy raporty szczegółowe, gdy w zestawieniach wypełnia kolumnę Opis obiektu oraz we wszystkich innych miejscach, w których potrzeba jest wyświetlenia jednowierszowej informacji o obiekcie.

Opis obiektu ustawia się dla każdego z obiektów osobno (użytkownik, zestaw, urządzenie, oprogramowanie, licencja itd). Konfiguracja jest bardzo prosta i polega na wybraniu właściwości (oraz ich kolejności), których wartości złożą się na jednowierszowy opis obiektu. Dodatkowo można wprowadzić własny separator mogący składać się z dowolnych znaków. Separator będzie oddzielał poszczególne wartości w opisie obiektu. Prefix i Postfix to stałe tekstowe, które okalają wybraną wartość. Prefix na początku a postfix na końcu. Poniżej przedstawione jest wykorzystanie opisu obiektu w praktyce.

Przykłady wykorzystania mechanizmu opisu obiektów w aplikacji
• Menedżery drzewiaste (ostatnie węzły)
• Zestawienia (kolumna Opis obiektu)
• Kontrolka wyboru obiektu

Ustawienie pozwala na włączenie lub wyłączenie wyświetlania wybranych właściwości obiektu w jego oknie Właściwości. Ustawienia można dokonać osobno dla każdego z obiektu, a w przypadku niektórych obiektów osobno dla każdej z jego istniejących kategorii. Można więc w ramach urządzeń inne właściwości wyświetlać w oknie Właściwości obiektu dla procesora, a inne dla drukarki itd.

Podstawowym oknem edycji pojedynczych obiektów jest ich okno Właściwości, które jest uruchamiane z menu kontekstowego obiektu (prawy klawisz myszki), skrótem ALT+Enter, lub dwuklikiem myszki (gdy takie działanie jest ustawione w Ustawieniach > Ogólne)

• Zobacz okno Właściwości obiektu »
• Zobacz ustawienia zachowania po dwukliku myszki na obiekcie »

Ustawienia analogiczne jak w przypadku opisywanych powyżej Właściwości obiektu, z tą różnicą, że dotyczą tylko szablonu wybranego obiektu.

Szablon obiektu to rozwiązanie wspierające proces wprowadzania i edycji danych. Gdy w firmie Użytkownika znajdują się lub są zakupowane okresowo te same typy lub modele zestawów komputerowych, urządzeń, oprogramowania, licencji, materiałów eksploatacyjnych to zamiast wprowadzać dane za każdym razem od nowa wystarczy zapisać dany obiekt do postaci szablonu. Szablony obiektów zapisywane są w formacie XML, a więc bez problemu można je edytować choćby w notatniku Windows.

Aby zapisać obiekt do szablonu można skorzystać z jego menu kontekstowego (prawy klawisz myszki) i z menu Inne wybrać Zapisz do szablonu. Można także użyć przycisku z ikoną zapisu w oknie Właściwości obiektu. Aby odtworzyć dane szablonu w obiekcie, należy w oknie Właściwości obiektu wybrać przycisk z ikoną otwarcia z pliku.

Zobacz okno Właściwości obiektu »

Status obiektu to dynamiczna właściwość, która umożliwia otrzymywanie szybkich informacji o stanie danego obiektu (jest w naprawie, w zapasie, w użyciu, licencje są wolne itp.). Status obiektu jest wspierany także przez wyświetlanie kolorowych ikon z symbolem danego stanu obiektu.

Rodzaj zachowania (czynność) - należy wybrać typ wykonywanego działania na obiekcie (wprowadzenie nowego, przydzielenie, odłączenie itp.)

Typ obiektu - należy wybrać typ obiektu, którego konfiguracja dotyczy (użytkownik, zestaw, urządzenie, oprogramowanie, licencja itd.)

Zachowanie właściwości Status - ustalenie wyboru pomiędzy zmianą wartości na inną (wg preferencji Użytkownika) lub pozostawienie Statusu obiektu bez zmian.

Ikony statusu mają za zadanie wesprzeć szybką orientację na temat statusu obiektu bez wyświetlania jego właściwości. Ikony te są widoczne w drzewiastych menedżerach (Menedżer obiektów, Menedżer Audytu), wewnątrz okien wyboru obiektów, w kreatorach i na zestawieniach.

Aby zmienić ikonę dla danego statusu należy najpierw wybrać lub wprowadzić wartość konfigurowanego statusu do pierwszej od góry kontrolki. Następnie należy wskazać jedną z dostępnych ikon i nacisnąć przycisk Zastosuj.

Ustawienia te odpowiadają za konfigurację autonumerowania właściwości ID. Autonumerowanie można stosować wspólnie dla wszystkich obiektów lub indywidualnie dla danego typu obiektu. Dla części obiektów możliwa jest także osobna autonumeracja z podziałem na kategorie obiektów (np. osobna dla procesora i osobna dla drukarki). Korzystając z widocznych kontrolek można wyłączyć autonumerowanie dla danego typu obiektu lub dla danej kategorii. Należy pamiętać o używaniu przycisku Zastosuj przy zmianach indywidualnych. Prefix i postfix to stałe tekstowe okalające autoinkrementowany numer. Aby wyłączyć autonumerowanie dla wszystkich obiektów należy wybrać opcje Wspólna numeracja i zaznaczyć Wyłącz autonumerowanie.

Ustawienia te odpowiadają za konfigurację autonumerowania właściwości Numer ewidencyjny. Autonumerowanie można stosować wspólnie dla wszystkich obiektów lub indywidualnie dla danego typu obiektu. Dla części obiektów możliwa jest także osobna autonumeracja z podziałem na kategorie obiektów (np. osobno dla procesora i osobno dla drukarki). Korzystając z widocznych kontrolek można wyłączyć autonumerowanie dla danego typu obiektu lub dla danej kategorii. Należy pamiętać o używaniu przycisku Zastosuj przy zmianach indywidualnych. Prefix i postfix to stałe tekstowe okalające autoinkrementowany numer. Aby wyłączyć autonumerowanie dla wszystkich obiektów należy wybrać opcje Wspólna numeracja i zaznaczyć Wyłącz autonumerowanie.

Ustawienia te odpowiadają za konfigurację autonumerowania właściwości Kod kreskowy. Autonumerowanie można stosować wspólnie dla wszystkich obiektów lub indywidualnie dla danego typu obiektu. Dla części obiektów możliwa jest także osobna autonumeracja z podziałem na kategorie obiektów (np. osobno dla procesora i osobno dla drukarki). Korzystając z widocznych kontrolek można wyłączyć autonumerowanie dla danego typu obiektu lub dla danej kategorii. Należy pamiętać o używaniu przycisku Zastosuj przy zmianach indywidualnych. Prefix i postfix to stałe tekstowe okalające autoinkrementowany numer. Aby wyłączyć autonumerowanie dla wszystkich obiektów należy wybrać opcje Wspólna numeracja i zaznaczyć Wyłącz autonumerowanie.

Każdy z obiektów w ewidencji potrafi generować bardzo dokładne logi historii działań obejmujące m.in.:

• utworzenie obiektu w ewidencji
• edycję obiektu w ewidencji
• przydzielenie i odłączenie relacji z innym obiektem
• naprawę obiektu, serwis, modernizację, konserwację
• i inne

Każdy z wpisów historii zawiera wszelkie niezbędne informacje o wykonanej zmianie:

• Data zmiany
• Użytkownik, który dokonał zmiany
• Wartość przed zmianą i wartość po zmianie
• Komputer, na którym zmiana została dokonana

Logi historii możemy zobaczyć na zestawieniu lub na zakładce Historia w oknie właściwości obiektu.
Zobacz okno Właściwości obiektu »

Dziennik zdarzeń to okno narzędziowe domyślnie zadokowane na dole ekranu aplikacji.
Zobacz opis Dziennika zdarzeń w rozdziale: Okna narzędziowe > Dziennik zdarzeń »

Można samodzielnie wybrać rodzaje generowanych logów zdarzeń aplikacji, które wyświetlane są w Dzienniku zdarzeń. Przy bardzo dużej ilości danych (powyżej 20 000 obiektów w ewidencji) zalecane jest ograniczenie generowania logów zdarzeń lub wyłączenie Dziennika zdarzeń, by uzyskać większą wydajność aplikacji. Można także wykorzystać wyłączenie automatycznego odświeżania Dziennika zdarzeń w opcjach wydajności.

Zobacz ustawienia wydajności aplikacji »

Można włączyć bądź wyłączyć automatyczny mechanizm oczyszczania logów w Dzienniku zdarzeń oraz ustawić limit, po przekroczeniu którego mechanizm oczyszczania zostaje włączony po starcie aplikacji.

Lista wyboru umożliwia dokładne sprecyzowanie kategorii usuwanych logów zdarzeń aplikacji. Przycisk Oczyść logi teraz powoduje natychmiastowe usunięcie zaznaczonych kategorii logów z Dziennika zdarzeń.

Tekstowe statystyki zestawień są widoczne na dolnym panelu każdego zestawienia i umożliwiają utworzenie dowolnego podsumowania z użyciem mechanizmów zliczania i sumowania. Choć może się to początkowo wydawać trudne, mechanizm ten jest bardzo prosty w użyciu i daje duże możliwości konfiguracyjne. Zachęcamy do zobaczenia osobnej sekcji na temat Tekstowych statystyk zestawień w rozdziale : Zestawienia i raporty (link poniżej).

Zobacz Tekstowe statystyki zestawień »

Limit wartości - oznacza ilość liczb będących zebraniem podsumowania ustawionej statystyki, gdy wynikiem jest wiele wartości (np. gdy ustawiona statystyka dotyczy zliczenia wszystkich występujących na zestawieniu numerów ewidencyjnych, wynikiem będzie wiele wartości z informacją ile razy dana wartość występuje - tu ustawiony jest limit na wskazanie tylko pierwszych 10). Gdy limit wartości zostanie przekroczony do danej statystyki dopisywany jest trzykropek.

Pointer (prefix) - prefix każdej ustawionej statystyki rozpoczynający wynik bądź listę wyników tej statystyki.

Separator wartości - ciąg znaków umieszczany pomiędzy kolejnymi wynikami ustawionej statystyki.

Każdy zestaw komputerowy posiada właściwości dynamicznie zliczające wszelkie koszty jego funkcjonowania. Wystarczy wyświetlić okno właściwości zestawu by bardzo szybko uzyskać informacje o jego kosztach, które znajdują się w grupie Suma kosztów (zdjęcie ekranu z widokiem tych właściwości dla zestawu poniżej).

Właściwości zestawu można użyć jako kolumn na dowolnym zestawieniu z udziałem zestawów.

Ustawienia dostępne na tej kontrolce umożliwiają wybór typów powiązanych z zestawem obiektów, których poszczególne wartości mają być sumowane z wartościami samego zestawu.

Widok grupy Suma kosztów w oknie Właściwości zestawu

Jeżeli w kreatorze protokołu ustawiony jest typ drukowania obiektów w trybie szczegółowym (właściwość - wartość) to kontrolka ta umożliwia wybranie właściwości, które znajdą się na drukowanym protokole.

Zobacz Kreator wydruku protokołu »

Ustawienie to umożliwia wybór obiektów powiązanych, które drukowane są na protokołach dla każdego typu obiektu. Obiekty powiązane drukowane są z użyciem ich opisu obiektu.

• Zobacz Kreator wydruku protokołu »
• Zobacz ustawienia Opisu obiektu »

Gdy Ewida Standard używana jest w sieci przez wielu Użytkowników zaleca się by wyznaczyć osobny katalog na dowolnym serwerze sieciowym z mechanizmem okresowego backupu i tam przechowywać wszelkie dołączane pliki. Rozwiązanie to zabezpieczy pliki i umożliwi łatwą zmianę komputera dostępowego z Ewida Standard (jeżeli zajdzie taka potrzeba).

Należy także pamiętać o Kreatorze zarządzania dołączonymi plikami, który umożliwia szybkie przemapowanie dowolnych katalogów z dołączonymi plikami wraz z opcją ich skopiowania w nowe miejsce. Kreator ten uruchamia się za pomocą opcji MenuPlik>Powiązane pliki obiektów.

Zobacz Kreator zarządzania powiązanymi plikami »

Mechanizm konfiguracji uprawnień Użytkowników umożliwia utworzenie dowolnej ilości Użytkowników aplikacji z ustaleniem ich loginu, hasła i przydziałem bardzo szczegółowo określonych uprawnień funkcjonalnych aplikacji. Poza prawami typowych działań na poszczególnych typach obiektów w ewidencji (tworzenie, edycja, usunięcie) można skonfigurować także dostęp do zakładek opisywanych tu ustawień programu oraz funkcjonalności samej bazy danych.

Do monitorowania aktualnych stanów hostów (online, offline, w trakcie audytu itp.) wykorzystywany jest protokół ICMP. W przypadku bardzo obciążonych sieci zaleca się nie używanie tej funkcjonalności bądź zwiększenie interwału między sieciowymi komunikatami. Aktualne stany hostów prezentowane są w postaci zmieniających się ikon w Menedżerze sieci.

Ustawieniami tymi powinni się zainteresować Użytkownicy przechowujący bardzo duże ilości danych (gdy ewidencja znacznie przekracza 20 000 obiektów) na bardzo obciążonych i niedrożnych sieciach komputerowych. Za pomocą poniższych ustawień można dość znacznie przyspieszyć pracę z aplikacją pomijając jej działania aktywnego odświeżania danych bądź stosując ograniczenia w umieszczaniu obiektów powiązanych na zestawieniach.

Aplikacja dbając o zawsze aktualne dane na wszelkich widocznych oknach, używa mechanizmu automatycznego odświeżania. W związku z tym, przy bardzo dużej ilości danych (ponad 20 000 obiektów w ewidencji) praca aplikacji może dość poważnie zwolnić (szczególnie gdy współdzielona jest na obciążonych i niedrożnych sieciach komputerowych).

W takim przypadku można wyłączyć automatyczne odświeżanie wymienionych okien narzędziowych, co spowoduje, że proces odświeżania będzie uruchamiany dopiero w momencie gdy Użytkownik da focus danemu oknu (kliknie je myszką).

Zestawienia w programie umożliwiają prezentacje dowolnych danych obiektów (zarówno danych pobieranych wprost z właściwości obiektów jak i danych będących wynikiem pobierania wartości od obiektów powiązanych w każdej z możliwych relacji). Gdy przechowywana jest bardzo duża ilość obiektów w ewidencji (powyżej 20 000) ilość danych w poszczególnych komórkach zestawień może rosnąć do wartości przekraczających racjonalną ich prezentację na drukowanych stronach. Ustawienia te mają za zadanie ograniczyć te dane w pojedynczej komórce zestawienia co spowoduje dużo szybszą obsługę samych zestawień.

Jednym z głównych zadań programu Ewida Audit jest wsparcie i zautomatyzowanie procesu tworzenia ewidencji w programie Ewida Standard. Po wykonanym audycie dane można wysłać do systemu ewidencji za pomocą Kreatora eksportu do ewidencji (Menu > Audyt > Eksport do ewidencji)
Zobacz opis eksportu do ewidencji w rozdziale : Eksport do ewidencji »

Pierwszym krokiem konfiguracji eksportu danych z wykonanego audytu do systemu ewidencji IT jest konfiguracja połączenia z istniejącym programem Ewida Standard. Konfiguracja ta jest podobna do konfiguracji bazy danych w Ewida Standard.

• Zobacz ustawienia bazy danych »
• Zobacz rozdział : Eksport do ewidencji »

Za pomocą filtra można pominąć z procesu eksportu do ewidencji obiekty, których ewidencjonować nie chcemy. Przykładowo można tym filtrem wykluczyć urządzenia o kategorii "Port seryjny" bądź oprogramowanie o kategorii "Gry". Warunki filtru są zupełnie dowolne a ich ilość nieograniczona i zależna tylko od preferencji Użytkownika aplikacji.

• Zobacz opis działania mechanizmu filtrów »
• Zobacz rozdział : Eksport do ewidencji »

Często okazuje się, że Użytkownik nie chce ewidencjonować wszystkich właściwości obiektów, a tylko te, które go faktycznie interesują, aby niepotrzebnie nie przeciążać swojej ewidencji. Ustawienia te odpowiadają właśnie temu zadaniu - umożliwiają wskazanie tylko tych właściwości obiektów, które chcemy eksportować do systemu ewidencji w Ewida Standard.

Zobacz rozdział : Eksport do ewidencji »

Uaktualniaj dane obiektów... - opcje te włączają bądź wyłączają mechanizm uaktualniania danych z audytu z danymi w ewidencji. Często zdarza się, że Użytkownik woli pozostawić własne dane w ewidencjonowanych obiektach (są tam dane pełniejsze, specjalnie uzupełnione przez Użytkownika) zamiast wprowadzać dane automatycznie z obiektów rozpoznanych w audycie. W takich sytuacjach opcje te można wyłączyć i skoncentrować się podczas eksportu tylko na nowo wykrywanych obiektach. Można także włączyć je i skonfigurować w oknie Eksport - właściwości obiektów (temat powyżej) tylko interesujące nas właściwości do uaktualniania.

Eksportuj powiązania obiektów... - opcje te powodują analizę powiązań pojedynczych obiektów rozpoznanych w audycie i eksport ich wraz z powiązaniami do ewidencji. Użytkownik może wybrać, które powiązane obiekty danego typu mają podlegać eksportowi, a które powinny zostać pominięte (zgodnie z jego preferencjami).

Zobacz rozdział : Eksport do ewidencji »

Za pomocą tych ustawień można dostosować schemat kolorów renderowanych w aplikacji oraz wygląd obramowania wewnątrz kontrolek z kontenerami dzielonymi (kontenery dzielone - splitcontainers - to kontenery z widocznymi paskami, które umożliwiają zmianę rozmiarów umieszczonych wewnątrz nich paneli z kontrolkami).